Пешгирии коррупсия аз маҷмӯи чорабиниҳои таъсирнок иборат буда, ҷанбаҳои мухталифро дарбар мегирад. Пешгирии коррупсия ҳамчун воситаи самаранок эътирофгардида хароҷоти камтарро нисбат ба тафтишоти коррупсия талаб мекунад.

Тавассути қонунгузории амалкунанда Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон маҷмӯи тадбирҳоеро андешидааст, ки хусусияти зиддикоррупсионӣ дошта, дар як вақт барои пешгирии коррупсия нақши муҳим мебозанд.

Пешгирии коррупсия кӯшишҳои бардавомро талаб менамояд. Мубориза бо ҷиноятҳои коррупсионӣ яке аз роҳҳои асосии таъмини амнияти иқтисодӣ ва умуман амнияти давлат аст. Ҳамчунин, бояд қайд намуд, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон иштирокчии фаъоли раванди ҷаҳонии муқовимат ба коррупсия гардид ва дар сатҳи миллию байналмилалӣ чораҳои дахлдори ташкилию ҳуқуқӣ андешид.

Роҳҳои ҳалли масъалаҳо ва усулҳои самараноки пешгирии коррупсия дар кишвар бояд дар асоси омӯзиш ва ҷорӣ намудани таҷрибаи пешқадами кишварҳои хориҷӣ анҷом дода шавад.

Барои татбиқи босамари сиёсати давлатӣ дар ин соҳа пурзӯр намудани интизоми молиявӣ, истифодаи босамар ва мақсадноки маблағҳои буҷетӣ, роҳ надодан ба исрофкорӣ ва муборизаи беамон бо ҷинояткории коррупсионӣ зарур шуморида мешавад.

Тадбирҳои иловагии тақвияти муқовимат ба коррупсия дар Ҷумҳурии Тоҷикистон, пеш аз ҳама, ба ошкор ва бартараф намудани шароити коррупсионӣ, пешгирии кӯшишҳои фароҳамоварии имкониятҳое, ки метавонанд боиси ҳолатҳо ва ҷиноятҳои коррупсионӣ гарданд, равона карда мешаванд.

Амалисозии чунин тадбирҳо ба раванди тараққиёти кишвар алалхусус дар самти беҳтар намудани идоракунии давлатӣ дар соҳаҳои иҷтимоию иқтисодӣ ҳамчунин дар соҳаи такмилдиҳии минбаъдаи қонунгузории муқовимат ба коррупсия зарурияти раднопазир мебошад.

Боварии комил дорем, ки дар кори пешгирии коррупсия ва ҳамоҳанг сохтани қонунгузории миллии кишвар меъёрҳо, принсипҳо ва стандартҳои байналмилалӣ дар ҳамбастагию ҳамкории судманди миёни мову шумо метавонад мусоидат намояд.

Файзализода Сафаралӣ,

Сардори раёсати Хадамоти муҳоҷират дар шаҳри Душанбе