Либоси миллӣ яке аз арзишҳои муҳими фарҳангии ҳар миллат ба ҳисоб меравад. Миллати тоҷик низ дорои либоси миллии зебо, рангоранг ва пурмаъно мебошад, ки таърихи чандинҳазорсола дорад. Либоси миллӣ на танҳо василаи пӯшидани тан, балки нишонаи фарҳанг, тамаддун, зебоипарастӣ ва ҳувияти миллӣ мебошад.
Аз замони қадим тоҷикон ба зебоӣ ва нафосат аҳамияти махсус медоданд. Инро мо дар нақшу нигори матоъҳо, гулдӯзиҳо ва тарзи духти либосҳо мушоҳида карда метавонем. Чакан, атлас, адрас ва дигар навъҳои матоъҳои миллӣ имрӯз ҳам маҳбубияти худро гум накардаанд. Хусусан чакан, ки бо гулҳои рангоранг ва рамзҳои офтобу табиат оро дода мешавад, ифтихори занони тоҷик ба шумор меравад.
Либоси миллии занона одатан аз курта, поҷома, руймол ва баъзан тоқӣ иборат аст. Онҳо бо рангҳои дурахшон ва гулҳои зебо фарқ мекунанд. Либоси миллии мардона бошад, аз курта, шалвор, ҷома ва тоқӣ иборат аст. Тоқии тоҷикӣ низ рамзи хос дошта, ҳар минтақа услуби махсуси худро дорад. Имрӯзҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои эҳёи либоси миллӣ тадбирҳои зиёд андешида мешаванд. Дар мактабҳо, донишгоҳҳо ва идораҳо рӯзҳои махсуси “Либоси миллӣ” баргузор мегарданд. Ин иқдомҳо барои баланд бардоштани ҳисси худшиносии миллӣ ва эҳтиром ба арзишҳои фарҳанги мусоидат мекунанд.
Дар замони муосир низ либоси миллӣ аҳамияти худро гум накардааст. Баръакс таваҷҷуҳи мардум ба либоси миллӣ бештар шудааст. Имрӯз бисёр тарроҳони тоҷик унсурҳои либоси миллиро бо либосҳои муосир муттаҳид мекунанд. Ин барои нигоҳ доштани анъанаҳои миллӣ ва муаррифии фарҳанги тоҷикон дар ҷаҳон аҳамияти калон дорад. Пӯшидани либоси миллӣ ифтихор аст. Вақте мо либоси миллии худро ба бар мекунем, мо таърих, фарҳанг ва анъанаҳои аҷдодии худро эҳтиром менамоем. Ҳар як ҷавондухтар ва ҷавонписар бояд аз фарҳанги худ огоҳ бошад ва барои ҳифзу рушди он саҳм гузорад.
Либоси миллии тоҷикон яке аз арзишҳои муҳими фарҳангии миллат мебошад. Он таърихи чандинсола дошта, ҳунар ва зебоии мардуми тоҷикро инъикос мекунад. Ҳифз ва эҳтироми либоси миллӣ барои нигоҳ доштани фарҳанг ва анъанаҳои миллӣ хеле муҳим аст. Аз ин ру, ҳар як шахс бояд ба либоси миллӣ эҳтиром гузорад ва онро ҳамчун мероси гаробаҳои фарҳангӣ нигоҳ дорад.
Ахмедҷонова Волида,
Мутахассиси пешбари шуъбаи Хадамоти муҳоҷират дар шаҳри Хуҷанд
