Таърихи навини давлатдории тоҷикон бо ном ва фаъолияти низомиву сиёсии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайванди ноканданӣ дорад. Марҳилаи гузариш аз вартаи нестӣ ба субҳи содиқи ободӣ маҳз аз тирмоҳи соли 1992 оғоз ёфта, то ба имрӯз, ки кишварро ҳамчун як субъект ва ташаббускори фаъоли арсаи байналмилалӣ мешиносанд, идома дорад.

1. Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олӣ – оғози наҷоти миллат

16-уми ноябри соли 1992 дар Қасри Арбоби шаҳри Хуҷанд Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шароите доир гардид, ки ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ пояҳои давлатро фалаҷ сохта, хатари парокандагии миллат воқеӣ буд. Дар ҳамин рӯзи тақдирсоз муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Раиси Шӯрои Олӣ ва сарвари давлат интихоб шуда, ҷасоратмандона ваъда доданд: “Ман ба Шумо сулҳ меорам ва то даме ки як фарзанди тоҷик дар хориҷа гуреза аст, ором нахоҳам шуд”.

2. Робитаи таърихии Иҷлосияи тақдирсоз ва Рӯзи Президент

Санаи 16-уми ноябр дар таърихи навини Тоҷикистон дорои рамзи дугона ва аҳамияти бузурги стратегӣ мебошад, ки ин ду рӯйдодро бо ҳам мепайвандад:

Интихоби Сарвар (16-уми ноябри соли 1992): Маҳз дар ин рӯз дар Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олӣ заминаи аввалини роҳбарии муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон гузошта шуд, ки кишварро аз нестшавӣ наҷот дод.

Оғози Идоракунии Президентӣ (16-уми ноябри соли 1994): Расо баъд аз ду сол дар ҳамин сана — 16-уми ноябри соли 1994, пас аз қабули Конститутсияи нави ватанӣ тавассути раъйпурсии умумихалқӣ, Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун аввалин Президенти Тоҷикистони соҳибистиқлол савганд ёд карданд.

Ин тасодуфи таърихӣ нест, балки робитаи мантиқии сарҷамъии миллат аст. Аз ин рӯ, қонунгузории кишвар санаи 16-уми ноябрро расман ҳамчун Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муқаррар намудааст, то эҳтиром ба институти президентиро, ки оғозаш аз Иҷлосияи тақдирсоз сарчашма мегирад, пойдевор гузорад.

3. Нақши Пешвои миллат дар пешрафти мамлакат 

Дар тӯли соҳибистиқлолӣ, сиёсати “Дарҳои боз”-и Сарвари давлат ва ҳадафҳои стратегии миллӣ боис шуданд, ки Тоҷикистон ба дастовардҳои бузург ноил гардад:

• Истиқрори сулҳ: Ба имзо расидани Созишномаи умумии сулҳ (соли 1997) ва ба Ватан бозгардондани миллионҳо гурезаҳо таҷрибаи нодири сулҳсозиро дар ҷаҳон нишон дод. 

• Рушди инфрасохтор ва энергетика: Бунёди шоҳроҳҳову нақбҳо Тоҷикистонро аз бумбасти коммуникатсионӣ раҳо кард ва сохтмони азим, аз ҷумла НБО “Роғун”, амнияти энергетикии ватанро таъмин сохт.

• Ташаббусҳои глобалӣ: Пешвои миллат ҳамчун ташаббускори асосии масъалаҳои об ва иқлим дар сатҳи Созмони Милали Муттаҳид эътироф шудаанд. 

4. Сарҷамъии мардум дар атрофи Пешвои миллат 

Яке аз омилҳои калидии наҷоти давлат ва расидан ба ин ҳама дастовардҳои беназир, сарҷамъ шудани тамоми мардуми Тоҷикистон дар атрофи Пешвои миллат мебошад. Дар лаҳзаҳои ҳассоси таърихӣ, вақте ки тақдири ояндаи кишвар дар тарозуи ҳастӣ ва нестӣ қарор дошт, халқи тоҷик ба хиради азалӣ, сидқу вафодорӣ ва азми қавии Сарвари худ эътимод кард. Ин ҳамбастагии зичи халқу Роҳбар ба як нерӯи шикастнопазир ва пешбарандаи ҷомеа табдил ёфт. Маҳз ҳамин сарҷамъӣ имкон дод, ки кишвар аз парокандагӣ эмин монда, сулҳу суботи пойдор таъмин гардад ва барномаҳои азими созандагӣ дар тамоми гӯшаву канори ватан бомуваффақият амалӣ шаванд. Имрӯз низ ин иттиҳоду якдилӣ ҳамчун сипари боэътимоди амнияти миллӣ ва кафолати пешрафти устувори давлат хизмат мекунад.

5. Баҳои баланди сарварони дигар давлатҳо ва сиёсатмадорони ҷаҳон ба Эмомалӣ Раҳмон

Владимир Путин (Президенти Федератсияи Россия): “Эмомалӣ Раҳмон яке аз симоҳои барҷаста буда, дар байни сиёсатмадорони Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил мавқеи намоёнро ишғол мекунад. Ин беҳуда нест. Тамоми ҷидду ҷаҳди ӯ аз он шаҳодат медиҳад, ки дар Тоҷикистон раванди сулҳ тавре пойдор аст, ки назираш дар ҳеҷ як мамлакате, ки чунин вазъияти муташанниҷ дошт, дида намешавад. Ҳар он чӣ оид ба ин масъала дар Тоҷикистон амалӣ гардидааст, мисоли хубест барои бисёр халқҳову мамолики дигар”.

Си Ҷинпин (Раиси Ҷумҳурии Мардумии Чин): “Президент Эмомалӣ Раҳмон дӯсти дерина ва боэътимоди мардуми Чин мебошад. Хирадмандии сиёсии ӯ дар таҳкими лоиҳаҳои бузурги иқтисодии минтақавӣ ва таъмиини суботи Осиёи Марказӣ намунавӣ ва арзишманд аст”.

Кофи Аннан (собиқ Дабири кулли СММ): “Таҷрибаи сулҳофарии тоҷикон мактаби бузурги дарс барои тамоми ҷаҳон ва минтақаҳои даргир аст ва СММ ин таҷрибаро ҳамчун модели нодир медонад. Саҳми Президент Эмомалӣ Раҳмон дар ин раванд беназир аст”. 

Шавкат Мирзиёев (Президенти Ҷумҳурии Ӯзбекистон): “Президенти кишвари ҳамсоя борҳо таъкид намудааст, ки Эмомалӣ Раҳмон бо сиёсати дурандешонаи худ на танҳо Тоҷикистонро обод намуд, балки дар барқарорсозии муносибатҳои дӯстона ва бародаронаи кишварҳои Осиёи Марказӣ саҳми тақдирсоз гузошт”.

Хулоса

Аз Иҷлосияи таърихии XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон то ба имрӯз ватани мо таҳти роҳбарии хирадмандонаи Пешвои миллат роҳи пурифтихори сулҳу субот ва рушду инкишофро тай намуд. Имрӯз Рӯзи Президент танҳо як санаи оддии тақвимӣ нест, балки ҷашни шукрона аз озодӣ, сулҳ, соҳибихтиёрӣ ва ваҳдати умумимиллие мебошад, ки заминаву робитаи он маҳз аз ҳамон рӯзи тақдирсози 16-уми ноябри соли 1992 сарчашма мегирад.

Ин санаи муборак моро даъват мекунад, ки қадри суботи сиёсӣ ва дастовардҳои даврони истиқлолро бидонем ва дар атрофи Роҳбари давлат боз ҳам зичтар муттаҳид шавем. Танҳо бо ҳифзи ин сарҷамъӣ ва идома додани сиёсати созандаи Пешвои миллат, мо метавонем Тоҷикистони азизро ба қуллаҳои нави рушду тараққиёт расонем ва ояндаи дурахшони насли ҷавонро таъмин созем. Ин ҷашнвора эҳтироми амиқи халқи тоҷик ба институти давлатдорӣ ва нишони қадрдонии бепоён ба хизматҳои бузурги таърихии Сарвари давлат мебошад.

Шоназарзода Абдумалик Ғаффорҷон,

Мудири бахши Хадамоти муҳоҷират дар шаҳри Гулистон