Ба ҳамагон маълум аст, ки имрӯз хатари экстремизм ва терроризм тамоми сайёраро таҳдид мекунад. Ин раванд муборизаи дастаҷамъона ва содиқонаву холисонаро аз ҳар узви сайёра тақозо дорад. Боиси нигаронии бештар ин аст, ки чанде аз нафарони қишри таъсирпазири ҷомеаи мо (наврасону ҷавонон) бо роҳнамоии баъзе аз ашхоси худхоҳу манфиатталаб ва хоину ватанфурӯш даст ба амалҳои ношоям зада, ояндаи худро нобуд ва зиндагии хурраму осудаи волидайну пайвандонашонро ба тирагӣ кашида истодаанд. Таърих собит сохтааст, ки ҷангу куштор ва ғорат ба ҳеҷ як аз қавму миллат ва давлат хушбашбахтӣ наовардааст ва нахоҳад овард. Роҳи расидан ба саодат танҳо аз тариқи илму маорифу фарҳанг дастрас асту бас.
Огоҳии комил аз таъриху фарҳанги миллӣ, хазинаи бузурги адабӣ, сиёсати намунавии давлатдории миллӣ ва хизматҳои шахсиятҳои беназири таърихи миллат ба мо имкон медиҳад, ки ба оянда қадамҳои дурусту устувор гузорем ва ояндаи дурахшони худро таъмин намоем. Бешубҳа беҳтарин ва наздиктарин роҳи расидан ба саодати зиндагӣ ин рӯй овардан ба китобу китобхонӣ аст.
Хушбахтона, дар ҷумҳурии азизи мо барои китобу китобхонӣ таваҷҷуҳи хосса зоҳир мешавад, ки инро мо дар ташкили озмунҳои бонуфузи ҷумҳуриявии “Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст”, “Тоҷикистон – Ватани азизи ман”, “Илм – фурӯғи маърифат”, “Шоҳномахонӣ”, “Тоҷикон” – оинаи таърихи миллат» ва назири инҳо мушоҳида менамоем.
Боиси зикр аст, ки ташкилкунанда ва сарпарасти ин озмунҳои бузурги илмиву фарҳангӣ роҳбари олии мамлакат, Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буда, ҳамасола бо ҷоизаҳои бештару сатҳи ташкилии баланд баргузор мешавад. Пешвои муаззами миллат борҳо дар суханрониҳои хеш таъкид кардаанд, ки маҳз китобу китобхонӣ инсонро ба қуллаҳои мақсуд мерасонад ва бо ин мақсад озмунҳои бонуфузи китобхонӣ роҳандозӣ шудааст. Чунончи: “Мехоҳам хотирнишон намоям, ки омӯхтани забон ва равону суфта шудани он танҳо ба шарофати мутолиаи китоб муяссар мегарданд”.
Моро зарур аст, ки бо рӯй овардан ба китобу китобхона ва китобхонӣ сатҳи маънавиёт, фарҳанг ва огоҳии таърихии худро боло бурда, дар тараққиёти кишвари азизамон саҳм гузорем ва аз фарҳангу тамаддуни бегона эмин бошему дар тарбияи насли наврас уҳдадории касбӣ ва иҷтимоии худро ба таври шоста иҷро намоем.
Гулмаҳмадзода Шамшод,
Сармутахассиси Раёсати Хадамоти муҳоҷират дар шаҳри Душанбе
