Бо мақсади шарҳу тавзеҳ ва тарғиби нуктаҳои асосии Паёми Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, инчунин дар доираи иҷрои нақшаи чорабиниҳои Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Фархор дар ҳудуди Ҷамоати деҳоти Истиқлол суҳбату вохӯриҳои самимӣ бо сокинон баргузор гардид.

Ҳадаф аз баргузории чорабинӣ баланд бардоштани маърифати сиёсӣ, таҳкими ҳисси худшиносӣ, арҷгузорӣ ба арзишҳои миллӣ ва ҷалби бештари шаҳрвандон ба корҳои ободониву рушди ҷомеа арзёбӣ мегардад.

Масъулин оид ба вазъи имрӯзаи ҷомеаи ҷаҳонӣ, мубориза ва пешгирӣ намудани ҳама гуна ҳодисаҳои номатлуб, аз даст надодани зиракӣ ва ҳушёрии сиёсӣ ва ҳифз намудани сулҳу субот, эҳсоси баланди масъулият дар раванди татбиқи ҳадафҳои стратегӣ ва бо ҳамин роҳ саҳм гузоштан дар раванди давлатсозӣ, боло бурдани ҳисси баланди худшиносӣ, ба дарки мардум фаҳмонидани моҳияти терроризму экстремизм, бахусус динидошта, тоза кардани имону эътиқоди дин, диндорӣ ва дини мубини ислом, дар тафаккури мардум тарбия намудани фаҳмиши дурусти сиёсӣ, омилҳои асосии таълиму тарбияи фарзандон, тарғиби тарзи ҳаёти солим, баланд бардоштани маърифати оиладории ҷавонон, фарҳанги бегонапарастӣ, муҳоҷирати бехатар, баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии ҷомеа, алалхусус ҷавонон, сухан ронда, таъкид намуданд, ки мо бояд дастовардҳои бузургтарин – озодиву Истиқлол, ки бархе аз душманони миллат мехоҳанд бар пойдевори амну суботи Тоҷикистони азизамон рахна зананд, чун гавҳараки чашм ҳифз кунем ва рисолати шаҳрвандии худро иҷро намоем.

Дар навбати худ мудири бахши Хадамоти муҳоҷират дар ноҳия таваҷҷуҳи сокинонро ба он ҷалб намуд, ки он нафароне, ки айни замон дар Федератсияи Россия дар муҳоҷирати меҳнатӣ қарор доранд,  ҳангоми муроҷиат ба миёнаравон, агентҳои хусусӣ ва дигар шахсоне, ки хизматрасониҳоро оид ба расмиятдарории ҳуҷҷатҳо, таъмин бо ҷойи кор, тамдиди қайд (регистратсия), гирифтани патент ва дигар ҳуҷҷатҳои иҷозатномавӣ пешниҳод менамоянд, эҳтиёткор бошанд.

Дар вақтҳои охир ҳолатҳои қаллобӣ зиёд гардидаанд, ки дар онҳо шахсони бевиҷдон худро кормандони мақомоти давлатӣ ё “шарикони расмӣ” муаррифӣ намуда, шаҳрвандонро ба иштибоҳ меандозанд, барои хизматрасониҳое, ки асоси қонунӣ надоранд, маблағ талаб мекунанд ё маълумоти нодуруст пешниҳод менамоянд.

Дар ҳеҷ сурат ҳуҷҷатҳо ва маълумоти шахсии худро бе санҷиши ваколати шахсони муроҷиаткунанда ба дасти ашхоси бегона насупоред.
Маълумотҳои лозимаро танҳо аз манбаъҳои расмӣ дастрас намоед, аз ҷумла аз сомонаҳои расмии Сафорат, Консулгариҳои генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Федератсиия Россия, Намояндагии Вазорати меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар кишвари Россия ва мақомотҳои салоҳиятдори Федератсияи Россия.

Дар ҳолати пайдо шудани шубҳа ё ошкор гардидани ҳолатҳои қаллобӣ, хоҳиш карда мешавад, ки фавран ба Намояндагии Вазорати меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар кишвари Россия муроҷиат намоед, то шарҳу машварати ҳуқуқӣ дастрас намоед.

Ҳуҷҷатҳо, маълумоти шахсӣ ва маблағҳои худро ҳифз намоед. Амнияти шумо ва ҳимояи ҳуқуқиатон аз ҳушёрии шумо вобаста аст.

Дар охир ба саволу дархостҳои сокинон посухҳои қонеъкунанда манзур карда шуданд.

Маркази матбуоти Хадамоти муҳоҷират