Терроризм ва экстремизм ҳамчун вабои аср ба амнияти ҷаҳон ва ҳар як сокини сайёра таҳдид карда, барои башарият хатар ба миён овардаст.

Ҷумҳурии Тоҷикистон дар сафи пеши мубориза бо экстремизму терроризм ифротгароӣ дар ҷаҳони муосир қарор дошта, бо сиёсати устувори худ дар таъмини суботу амнияти минтақавӣ ва байналмилалӣ саҳми ҷиддӣ мегузорад.

Терроризм ва экстремизм дар ҷаҳони имрӯза ба амнияти тамоми башарият таҳдид карда, сабабгори зуҳуроти падидаҳои номатлуб дар вазъи ҷомеа ва таҳдид ба ҳаёти шаҳрвандон гардидааст. Ҷумҳурии Тоҷикистон низ имрӯз ҳамчун як узви ҷомеаи ҷаҳонӣ “мутобики шартномаҳои байналмилалӣ дар соҳаи мубориза бар зидди терроризм бо давлатҳои хориҷи, алалхусус бо мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва хадамоти махсуси онҳо, инчунин, бо ташкилотҳои байналмилалӣ бар зидди терроризм муборизабаранда, ҳамкори менамояд”.

Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханронии худ оид ба мафҳуми террорист чунин гуфта буданд: “Террорист дар асли худ миллат, мазҳаб ва ватан надорад ва душмани Худову бандагони у аст. Ин гуна неруҳо аз номи ислом амал намуда, номи неки онро  доғдор мекунад ва манфиатҳои душманону бадхоҳони фарҳанги болои исломиро пиёда месозад”. Бар зидди терроризм ва экстремизм, ки яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати давлатҳо, аз он ҷумла Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб меёбад, тамоми кувваҳои узвии ҷомеаи ҷаҳониро барои таъмини амнияти минтақавӣ ва миллӣ равона месозад.

Барои нигоҳ доштани сулҳу субот, зиндагии осоишта, ободию шукуфои, арзишҳои миллӣ ва маънавии ҷомеаи соҳибистиқлоли ҷумҳурӣ мардуми тоҷик бояд дар атрофи Сарвари давлат якдилонаву дилпурона муттаҳид гардида, кишвари азизи худро аз қувваҳои мухолифин ҳифз намоянд.

Саидов Сино,

Мудири бахши Хадамоти муҳоҷират дар ноҳияи Ҷаббор Расулов