Бо ибтикори бахши Хадамоти муҳоҷират дар ноҳияи Кӯҳистони Мастчоҳ дар деҳаи дурдасти Нурофарин Ҷамоати деҳоти Навбаҳори ноҳия доир ба Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи ватандӯстии шаҳрвандон”, инчунин баҳри пешгирии ҷавонон оид ба шомилшавӣ ба ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳои ифротгаро, одамрабоӣ, пешгирии бемориҳои сироятӣ ва қонунҳои нави Федератсияи Россия дар самти муҳоҷират вохӯрии судманд баргузор гардид.
Масъулин зимни суханронӣ дарҷ намуданд, ки ватандӯстӣ ва нангу номуси ватанпарастӣ ҳамчун омили барангезандаи ғояи миллӣ дар рушди давлату миллат нақши муҳим дошта, он асоси идеологияи мубориза ба зидди таҳдиду хатарҳои нави замони муосир дар фаъолияти сиёсии давлати миллӣ ба ҳисоб меравад. Ватандӯстӣ неруи иттиҳодбахше аст, ки пояҳои маънавию фарҳангӣ, иқтисодию иҷтимоӣ ва сиёсии ҷомеаро устувор намуда, дурнамоӣ рушду таҳкимро таъмин менамояд.
Ҳамчунин, қайд карда шуд, ки имрӯзҳо шомилшавии ҷавонон ба ҳар гуна зизбу ҳаракатҳои номатлуб дар ноҳия ба назар мерасад, аз ин лиҳоз мо ҳамагонро лозим аст зираку ҳушёриро аз даст надода кушиш ба харҷ диҳем то мардуми бегона ба оромию осоиштагии мардуми кишварамон халале ворид нанамоянд. Ҳар як падару модарро зарур аст, ки дар тарбияи фарзандон фаъол бошанд ҳамеша аз ҳоли онҳо бохабар шаванд ва чунон онҳоро тарбият намоянд, ки фардо дар ҷомеъа саҳми арзандаи хешро гузошта парчамбардорони миллат бошанд.
Дар охир мудири бахши Хадамоти муҳоҷират дар ноҳия Валиев В., зикр намуд, ки ҳангоми ба муҳоҷират фиристодани фарзандонатон онҳоро забон, одоби муошират ва рафтори ҳамида, ҳуқуқу озодиҳоро омӯзонида баъд ба муҳоҷират фиристем то онҳо дар мулки бегона дар ғарибию сардиҳо мушкили накашида бо заҳмату меҳнати ҳалоли худ сабади рӯзгори худро пурбор намоянд.
Маркази матбуоти Хадамоти муҳоҷират
