Инак ба қабул гардидани Қонуни Асосӣ ва ҳуҷҷати сарнавиштсоз – Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон  32 – сол сипарӣ мешавад. Боиси фараҳмандӣ  ва хушбахтӣ аст, ки маҳз 6 – ноябр  ҳамасола  сартосари Кишвари азизамон ид дорад ва ин санаи бузургро бо як ҷаҳон фараҳу шодмонӣ таҷлил менамояд. Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон 6 ноябри соли 1994 дар раъйпурсии умумихалқӣ қабул карда шудааст. Конститутсияи кишвари мо “дастоварди бузурги миллӣ” ба ҳисоб меравад, чунки он дар давраҳои бениҳоят душвору баҳснок ва аз ҷониби тамоми мардуми Тоҷикистон баррасӣ гардидааст.   

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  қабули ин ҳуҷҷати муҳиму сарнавиштсозро яке аз дастовардҳои бузурги Истиқлолияти миллӣ арзёбӣ карда, ба он ҳамчун танзимкунандаи тамоми масъалаҳои ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоиву фарҳангӣ баҳои баланд додаанд: “Қабули Конститутсия дар таърихи навини кишвари мо аз ҷумлаи рўйдодҳои муҳимтарини сиёсие мебошад, ки арзиш ва аҳамияти он бо гузашти замон бештар мегардад”.

Қобили қайд аст, ки дар мудати 32 – сол ҳамкориҳои мутақобилан судманди Тоҷикистон бо бисёр давлатҳои ҷаҳон, Созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ,  ташкилоту  муассисаҳои ҷаҳонӣ ба роҳ монда шудааст, ки  самараи  ҳамкориҳо хеле  назаррас  ва густурда мебошанд. Маврид ба зикр аст, ки Конститутсия кафили бахт, озодӣ, саодат ва тинҷиву осоиштагии мо мебошад. Пойдории сулҳу субот, рушди пайвастаи ҷомеа ва фаровонии рӯзгор маҳз бо Қонуни асосии кишвар ҳамбастагӣ дорад.

Маврид ба зикри хос аст, ки дар ин давра ғояи таҳия ва қабули қонунҳои миллӣ ба миён омаданд ва бо ташаббуси Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими ҷашну маросим дар Ҷумҳурии Тоҷикистон”, “Дар бораи масъулияти барои таълиму тарбияи кӯдак”, ки пурра хусусияти миллӣ доранд, қабул гардиданд.  Дар ҳамин замина, Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон” рӯйи кор омад.

Дар атрофи арзишҳои меҳварии Конститутсия ва дигар дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ, ки бо талошҳои хастагинопазири Пешвои миллат ба даст омадаанд, муттаҳид гардида, дар раванди рушди миллӣ, саодати мардум, расидан ба ояндаи дурахшон, татбиқи ҳадафҳои стратегии кишварамон саҳми худро гузорем.

Табарова Шоира,

Мутахассисси шуъбаи муҳоҷирати дохилӣ ва экологӣ Раёсати Хадамоти муҳоҷират дар вилояти Хатлон