Санаи 2 июни соли 2026 дар Хадамоти муҳоҷират мизи муддавар бахшида ба 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо иштироки роҳбарият ва кормандони Хадамот ва директори МД “Пажуҳишгоҳи меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолӣ”-и Вазорати меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон Моёншо Маҳмадбеков баргузор гардид.
Сараввал Сардори Хадамоти муҳоҷират Нодирзода Иматшо баромад намуда, қайд карданд, ки имрӯзҳо миллати сарбаланди тоҷик дар фазои сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ дар арафаи таҷлили яке аз муқаддастарин ва арзишмандатарин ҷашнҳои миллӣ – Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дорад. Ин санаи таърихӣ барои ҳар як фарди ватандӯст рамзи озодӣ, худшиносӣ ва эҳёи давлатдории миллӣ маҳсуб меёбад.
Воқеан, истиқлолият дар сарнавишти миллати тоҷик гардиши куллӣ ба вуҷуд оварда, барои бунёди давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ заминаи устувор фароҳам овард. Бо шарофати ин неъмати бебаҳо, кишвари мо ба марҳалаи нави рушди таърихӣ ворид гардида, имконият пайдо намуд, ки арзишҳои миллӣ фарҳангии худро эҳё ва таҳким бахшад, – иброз намуд Нодирзода Иматшо.
Сипас дар назди ҳозирин директори МД “Пажуҳишгоҳи меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолӣ” Моёншо Маҳмадбеков баромад намуда, аҳли толорро сидқан ба муносибати 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон табрику таҳният гуфта, барояшон хушбахтиву саодатмандии рӯзгорро тааманно намуд. Аз ҷумла, иброз намуданд, ки Пешвои муаззами миллат роҷеъ ба мақоми истиқлолият ва ҳифзи дастовардҳои он таъкид намуд: “Таърих собит намудааст, ки ба даст овардани истиқлолият кори бисёр душвору заҳматталаб мебошад, вале ҳимояи пирӯзиҳо ва дастовардҳои истиқлолият кори аз он ҳам душвортар аст.
Фалсафаи ҳаёт ин аст, ки ояндаи ҷомеа, идораи давлати миллат, ҳифз кардан ва афзун намудани музаффарияти истиқлолият ба дасти ҷавонон мегузарад. Ҳамин аст, ки дар ҷаҳони пуртазоди муосир мубориза барои мафкураи ҷавонон торафт пурзӯр мегардад. Зеро ҷавонони бетаҷрибаву ноогоҳро ҳама гуна қувваҳои ифротӣ метавонанд ба худ омил сохта, онҳоро барои амалӣ намудани ҳадафҳои ғаразноки сиёсиашон истифода баранд. Инро нобасомониҳои аввали солҳои навадуми асри гузашта дар кишвари мо бо ҳамаи пайомадҳои нохуш собит сохтанд”.
Воқеан ҳам, ноил шудани хурду бузурги ҷумҳурӣ ба даврони соҳибистиқлолии кишварамон ба давраи басе ҳассоси таърихӣ рост омад ва аҳли ҷомеа ба пешвои сиёсие ниёз дошт, ки ӯ пеши роҳи ҷанги даҳшатбори шаҳрвандиро гирифта, давлатро аз вартаи фаношавӣ эмин нигоҳ дошта тавонад. Хушбахтона, дар Иҷлосияи таърихии 16 –уми Шӯрои Олӣ Эмомалӣ Раҳмон аз ҷониби вакилон ба ҳайси Раис интихоб гардиданд ва ин нахустин давтоварди сиёсии Тоҷикистон дар даврони соҳибистиқлолӣ буд.
Дар соли 1997 ба имзо расидани истиқрори сулҳ бошад, барои рушди ҳамаҷонибаи Тоҷикистон заминаи боэътимоди пешрафту шукуфоӣ фароҳам оварад.
Маҳз расидан ба Истиқлоли давлатӣ боис гардид, ки давлатдории тоҷикон аз вартаи ҳалокат наҷот ёбад, тамомияти арзии ҷумҳурӣ ҳифз гардад, сулҳу амният ва ваҳдати миллӣ таъмин карда шаванд, буҳрони шадиди иқтисодӣ бартараф гардад ва мақоми Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ боло равад, – афзуд Моёншо Маҳмадбеков.
Маркази матбуоти Хадамоти муҳоҷират
