Пайдоиш ва паҳншавии таҳдидҳои терроризму экстремизм дар ҳамаи шаклҳои пайдоишашон равона гардидаанд барои нобудсозии ҳуқуқҳои одамон, асосҳои демократӣ ва ҳуқуқҳои озодии шаҳрвандон, таҳдиди аз байн бурдани сарҳад ва амнияти давлатӣ, барканории ҳокимияти қонунии давлатӣ ва ғайра. Вобаста ба ин гуна шаклҳои зуҳуроти терроризму экстремизм ҷомеаи ҷаҳониро зарур мебошад, ки бар зидди ингуна амалҳо муттаҳид гардида, усулҳои муосири муборизаро таҳия ва татбиқ намоянд. Дар ин раванд Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомали Раҳмон дар яке аз суханронии худ қайд намуда буданд: “Терроризм ва экстремизм, аз як ҷониб чун вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда, аз ҷониби дигар, аъмоли онҳо гувоҳ аст, ки як таҳдиде ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ҷони ҳар як сокини сайёра ҳаст”.
Таҳлилҳо нишон медиҳанд, ки тибқи санадҳои меъёриву ҳуқуқии қабул гардида, усулҳои мубориза бар зидди терроризм ба ду гурӯҳ ҷудо мешаванд, ки иқтисодӣ ва сиёсию-ҳарбӣ мебошанд.
Ба усулҳои иқтисодии мубориза бар зидди терроризм ва экстремизм инҳо мебошанд: муайян намудани сарчашмаҳои молиявии гурӯҳҳо ва ташкилотҳои террористӣ ва аз байн бурдани ин гуна сарчашмаҳо; барҳам додани интиқол ва гардишӣ пулҳои ғайриқонунӣ дар низомҳои бонкӣ, молиявӣ ва минтақаҳои офшорӣ; танзим намудани ҳамагуна интиқоли пулҳо ба хориҷӣ кишвар ва воридоти онҳо аз хориҷӣ кишвар; таҳлил ва муайян намудани ширкатҳои тиҷоратии гурӯҳҳо ва созмонҳои террористӣ ба мақсади нобудсозии ингуна ширкатҳои тиҷоратӣ; идентификатсияи ҳатми зимни тасдиқ ва гирифтани кортҳои бонкӣ аз тарафи аҳолӣ.
Мутахассисони соҳаи қайд менамоянд, ки мубориза бар зидди нобудсозии гурӯҳҳо ё созмонҳои террористӣ аз ду стратегия сарчашма мегиранд, ки стратегияи прогрессивӣ ва консервативӣ муаррифӣ мегарданд.
Стратегияи прогрессивӣ маънои онро дорад, ки амалҳои террористон маҳкум гардида, аъзо ва саркардаҳои гурӯҳҳо ва созмонҳои террористӣ пурра аз байн бурда мешаванд, яъне онҳо бояд нобуд карда шаванд. Ҳамчунин, стратегияи мазкур пешниҳод менамояд, ки ба шахсони мусоидаткунанда, ки маълумоти мушаххас доир ба нақша ва макони террористон ба мақомотҳо хабар медиҳанд, ҳамкории зичро ба роҳ монда низоми ҳавасмандии шахсони мусоидаткунандаро таҳрезӣ намоянд. Дар стратегияи мазкур, ҳама гуна гуфтушунидҳо бо террористон иҷозат дода намешавад.
Стратегияи консервативӣ бошад, гуфтушунид бо террористон ва дигар шаклҳои мулоқот бо онҳоро иҷозат медиҳад, ки дар натиҷа онҳо таслим шуда, силоҳ ва таҷҳизоти ҷангии худро ихтиёран ба мақомоти ҳифзи ҳуқуқ супоранд.
Ҳамин тавр, моро зарур мебошад, ки бо истифода аз усулҳои муосир сиёсати ҳукумати кишварро дар самти мубориза бар зидди терроризм ва экстремизм мубориза бурда, манфиатҳои миллиро ҳамеша ҳимоя намоем.
Кабиров Шаҳриёр,
Мутахассиси пешбари Раёсати муҳоҷирати дохилӣ ва экологӣ Хадамоти муҳоҷират
