Коррупсия зуҳуроти номатлубест, ки эътимоди мардумро ба давлат  коста гардонида, обруву эътибори онро коҳиш медиҳад. Имрӯз коррупсия яке аз мушкилоти ҷиддитарин на танҳо дар Тоҷикистон, балки дар тамоми ҷаҳон ба ҳисоб меравад, ки ба рушди ичтимоиву иқтисодии ҷомеа монеа эҷод мекунад.

Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи мубориза ба зидди коррупсия», ки  санаи 07 августи соли 2020. №1714 дар таҳрири нав қабул гардида то ҳол амал мекунад, коррупсия ҳамчун додани пора, гирифтани пора, суиистифода аз ваколат ва дигар ғайриқонунӣ аз мақоми хизматиаш бар хилофи манфиатҳои қонунии ҷамъият ва давлат бо мақсади ба даст овардани фоида дар шакли пул, арзишҳо, дигар ҳуқуқҳо ё хизматрасониҳои молу мулки ба шахсони сеюм ё ба шахсони сеюм ба даст овардани  чунин молу мулк ё хизматрасониҳои гайриқонунӣ муайян мекунад.

Коррупсия метавонад ба сустшавии идоракунии давлатӣ ва паст шудани самаранокии сиёсати давлатӣ таъсир расонад. Барои пешгирӣ ва коҳиш додани таъсири манфии коррупсия  зарур аст, ки қонунгузорӣ таҳким дода шуда, шаффофият ва масъулияти мақомоти давлатӣ баланд бардошта шавад. Коррупсия яке аз монеаҳои асосии рушди иқдисодӣ ва иҷтимоии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Дар шароити коррупсия сармоягузорӣ коҳиш ёфта, имкониятҳои рушди соҳибкорӣ маҳдуд мешаванд, ки ин ба кам шудани ҷойҳои корӣ ва паст шудани сатҳи зиндагии аҳолӣ оварда мерасонад. Маҳз бо дастгириҳои бевоситаи Пешвои Муаззами Миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст, ки дар Пайёмҳои ҳамасолаашон ба Парлумони кишвар низ ба ин масъала диққати махсус медиҳанд.

Ҳамин тавр метавон гуфт, ки муқовимат бо коррупсия  кори дастаҷаъмона буда дар он мақомоти давлатӣ дар ҳамбастагӣ бо ҷомеаи шаҳрвандӣ ва бо иштироки ҳар як фарди ҷомеа хастанопазирона мубориза бурда, барои коҳиш додани сатҳи коррупсия пайваста амал менамояд. Шубҳае нест, ки мо дар ҳамбастагӣ ба коррупсия муқовимат намуда, дар пешрафту шукуфоии Ватанамон саҳм мегузорем.

Саидов С,

Мудири бахши Хадамоти муҳоҷират дар ноҳияи Ҷаббор Расулов