9 сентябр — Рӯзи Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳар як шаҳрванди кишвар яке аз муҳимтарин ва муқаддастарин санаҳои таърихӣ ба ҳисоб меравад. Ин сана дар таърихи давлатдории навини тоҷикон ҳамчун рӯзе сабт гардидааст, ки миллати тоҷик ба марҳилаи нави ҳаёти сиёсӣ, иҷтимоӣ, иқтисодӣ ва фарҳангии худ ворид шуд. Истиқлолият ба Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки ҳамчун давлати соҳибихтиёр роҳи мустақили рушди худро интихоб намуда, манфиатҳои миллӣ ва арзишҳои давлатдории худро ҳифз ва таҳким бахшад.

Истиқлолият барои миллати тоҷик танҳо соҳиб шудан ба рамзҳои давлатӣ ва мустақилияти сиёсӣ нест. Он пеш аз ҳама масъулияти бузург дар назди Ватан, миллат, таърих ва наслҳои оянда мебошад. Давлати соҳибистиқлол бояд дорои ҳувияти миллӣ, фарҳанги ғанӣ, иқтисоди рушдёбанда, ҷомеаи солим, қонуният ва суботи сиёсӣ бошад. Аз ин рӯ, истиқлолият ҳамеша моро водор месозад, ки барои ободии кишвар, таҳкими ваҳдати миллӣ ва рушди ҷомеа саҳми арзандаи худро гузорем.

Истиқлолият ва эҳёи давлатдории миллӣ

Истиқлоли давлатӣ барои мардуми Тоҷикистон оғози марҳилаи нави давлатсозӣ гардид. Дар ин давра Тоҷикистон ҳамчун субъекти мустақили муносибатҳои байналмилалӣ мавқеи худро пайдо намуда, бо кишварҳои гуногуни ҷаҳон муносибатҳои дипломатӣ ва ҳамкориҳои сиёсиву иқтисодиро ба роҳ монд.

Яке аз дастовардҳои муҳими даврони истиқлолият ташаккули асосҳои давлатдории муосир ва таҳкими низоми ҳуқуқӣ мебошад. Қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон заминаи муҳими ҳуқуқии давлатдории миллӣ гардид. Конститутсия ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрвандро ҳамчун арзиши олӣ эътироф намуда, асосҳои сохтори давлатӣ, ҷомеаи шаҳрвандӣ ва муносибатҳои ҳуқуқиро муайян кард.

Дар замони истиқлол рамзҳои давлатии Тоҷикистон — Парчам, Нишон ва Суруди миллӣ — ҳамчун нишонаҳои соҳибихтиёрӣ ва давлатдории миллӣ ҷойгоҳи махсус пайдо карданд. Эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ эҳтиром ба Ватан, миллат ва таърихи давлатдории мо мебошад.

Ваҳдати миллӣ — заминаи асосии рушди кишвар

Яке аз муҳимтарин омилҳои таҳкими истиқлолияти давлатӣ сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ мебошад. Таҷрибаи таърихи навини Тоҷикистон нишон медиҳад, ки сулҳу оромӣ барои рушди иқтисод, иҷтимоиёт, маориф, фарҳанг ва дигар соҳаҳои ҳаёти ҷомеа аҳамияти бузург дорад.

Ваҳдати миллӣ моро ба ҳамдигарфаҳмӣ, таҳаммулпазирӣ ва эҳтироми якдигар даъват менамояд. Ҷомеае, ки дар он сулҳу субот ва ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармост, метавонад барои ояндаи худ нақшаҳои созанда тарҳрезӣ намояд.

Дастовардҳои даврони истиқлолият

Дар солҳои истиқлолият Тоҷикистон дар соҳаҳои гуногун ба дастовардҳои назаррас ноил гардид. Рушди роҳу нақлиёт, энергетика, маориф, тандурустӣ, фарҳанг, сохтмон ва дигар соҳаҳо дар самти беҳтар намудани сатҳи зиндагии мардум ва рушди кишвар нақши муҳим доранд.

Сохтмони иншооти муҳими давлатӣ ва иҷтимоӣ, бунёди роҳҳо ва пулҳо, рушди инфрасохтор, зиёд гардидани муассисаҳои таълимӣ ва тандурустӣ, инчунин таваҷҷуҳи бештар ба рушди минтақаҳо аз ҷумлаи равандҳои муҳими даврони истиқлолият ба шумор мераванд.

Ҷавонон ва масъулияти онҳо дар назди истиқлолият

Ҷавонон неруи бузурги созандаи ҷомеа ва ояндаи давлат мебошанд. Аз ин рӯ, вазифаи ҳар як ҷавон аз он иборат аст, ки дониш омӯзад, касбу ҳунар аз худ кунад, забонҳои хориҷиро омӯзад, технологияи муосирро истифода барад ва барои рушди Ватан саҳми худро гузорад.

Дар шароити имрӯза ҷавонон бояд аз омилҳои номатлуб, аз ҷумла ҷинояткорӣ, нашъамандӣ, ифротгароӣ, терроризм ва дигар зуҳуроти хатарнок дур бошанд. Баланд бардоштани маърифати ҳуқуқӣ ва сиёсӣ метавонад ба ҷавонон барои дуруст дарк намудани масъулияти шаҳрвандӣ ва ҳифзи арзишҳои миллӣ мусоидат намояд.

Истиқлолият ва ҳифзи арзишҳои миллӣ

Тоҷикистон дорои таърихи бисёрҳазорсола, фарҳанги бой ва мероси бузурги илмӣ ва адабӣ мебошад. Истиқлолият имконият фароҳам овард, ки арзишҳои миллӣ бештар эҳё ва муаррифӣ карда шаванд.

Забони тоҷикӣ ҳамчун забони давлатӣ яке аз рукнҳои муҳими ҳувияти миллӣ мебошад. Эҳтиром ба забони модарӣ, ҳифзи фарҳанг, расму оинҳои миллӣ ва омӯзиши таърихи миллат вазифаи ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.

Истиқлолият — масъулияти ҳар як шаҳрванд

Истиқлолият танҳо ҷашни як рӯз нест. Истиқлолият масъулияти ҳамешагии ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад. Мо бояд қадри сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва давлатдории мустақилро донем.

Корманди давлатӣ бо фаъолияти софдилона, соҳибкор бо рушди истеҳсолот ва таъсиси ҷойҳои нави корӣ, омӯзгор бо тарбияи насли босавод, табиб бо хизмати содиқона ба мардум ва ҳар як шаҳрванди одӣ бо риояи қонун ва меҳнати ҳалол метавонад дар пешрафти Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳм гузорад.

Хулоса

9 сентябр барои мардуми Тоҷикистон рӯзи ифтихор, худшиносӣ ва эҳтиром ба давлатдории миллӣ мебошад. Истиқлолияти давлатӣ ба мо имконият дод, ки соҳиби давлати мустақил бошем, роҳи рушди худро интихоб намоем ва арзишҳои миллии худро ҳифз кунем.

Имрӯз вазифаи асосии мо ҳифзи дастовардҳои истиқлолият, таҳкими сулҳу ваҳдат, эҳтироми қонун, баланд бардоштани сатҳи маърифати ҷомеа ва саҳм гузоштан дар рушди иқтисодиву иҷтимоии кишвар мебошад.

Бигзор Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамеша ободу осуда ва сарбаланд бошад. Бигзор Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар фазои сулҳу оромӣ парафшон бошад ва насли ҷавони кишвар бо дониш, меҳнати ҳалол ва ҳисси баланди ватандӯстӣ барои боз ҳам ободу пешрафта гардидани Тоҷикистони азиз саҳм гузорад.

Истиқлолият — ифтихори миллат, асоси давлатдорӣ ва масъулияти муқаддаси ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон аст!

Ҷашни 9 сентябр — Рӯзи Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон муборак бошад.

Бобоева Ш,  

Сардори шуъбаи Хадамоти муҳоҷират дар шаҳри Панҷакент