Наврӯз – иди ниёгони мо
18.03.2026
Наврӯз яке аз қадимтарин идҳои тоҷикон ба шумор меравад. Тавре ки дар китобҳои таърих омадааст, аввалин касе, ки ин идро ҷашн гирифт подшоҳи форс бо
Menu
Наврӯз яке аз қадимтарин идҳои тоҷикон ба шумор меравад. Тавре ки дар китобҳои таърих омадааст, аввалин касе, ки ин идро ҷашн гирифт подшоҳи форс бо
Ҷашни Наврӯз яке аз ҷашнҳои бостонӣ, муътабар ва муқаддас мебошад, ки аз умқи қарнҳо то ба даврони мо расида, бо хусусиятҳои хосу рамзҳои ҳакимонааш бо
Бо ибтикори МД “Марказҳои машваратӣ ва омодагии пеш аз сафари муҳоҷирони меҳнатӣ” дар шаҳри Хоруғ бо сокинони Ҷамоати деҳоти Андароби ноҳияи Ишкошим вохӯрӣ баргузор гардид.
Санаи 17-уми марти соли 2026 дар Хадамоти муҳоҷират машғулияти идоравӣ доир ба шарҳу тавзеҳи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими ҷашну маросим дар Ҷумҳурии Тоҷикистон”
Либоси миллии тоҷикӣ таърихи бисёр қадима дошта, аз насл ба насл ба мерос мондааст. Таърих гувоҳ аст, ки занон – модарони шарафманди тоҷик дар ҳама
Ҷаҳонишавӣ (глобализация) падидаи нави иҷтимоиест, ки инсоният дар охири асри ХХ ба он рӯ ба рӯ гаштааст. Он ҳамчун марҳилаи нави инкишофи ҷамъият ва самти
Либоси миллӣ яке аз арзишҳои муҳими фарҳангии ҳар миллат ба ҳисоб меравад. Миллати тоҷик низ дорои либоси миллии зебо, рангоранг ва пурмаъно мебошад, ки таърихи
