ХАДАМОТИ МУҲОҶИРАТИ ВАЗОРАТИ МЕҲНАТ, МУҲОҶИРАТ ВА ШУҒЛИ АҲОЛИИ
ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

Либоси миллӣ яке аз рукнҳои муҳими фарҳанг ва худшиносии ҳар як миллат ба шумор меравад. Он на танҳо зебоии зоҳирӣ ва завқи бадеии мардумро инъикос

Бо ибтикори бахши Хадамоти муҳоҷират дар шаҳри Гулистон якҷо бо гурӯҳи кории Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Гулистон дар толори МТМУ №10 ва №6-и шаҳраки

Худшиносӣ яке аз арзишҳои эҷодкардаи инсон мебошад. Зеро он дар ҳалли бунёдкорӣ инсонро ҳамсафар гардида, ба бузургдошти арзишҳои суннатӣ ҳидоят мекунад. Шинохтан пояи устувориест, ки

Тибқи “Барномаи мусоидат ба шуғли аҳолии дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2023-2027” оид ба кор таъмин намудани шахсони бекор ва корҷӯянда дар маркази Ҷамоати деҳоти

То он даме, ки инсон дар ҳаёт аст, кӯшиш мекунад ба некӣ зиндагӣ карда, аз бади дурӣ меҷўяд. Аммо ба мафҳумҳои “хуб” ва “бад” одамон

Дар ҷаҳони муосир дар қатори дигар зуҳуроти хавфнок, аз қабили терроризм, экстремизм ва гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир, инчунин масъалаи дигари мубрам ва доғи рӯз ин

Бесабаб нест, ки ифротгароӣ ва ифротишавӣ зуҳуроти хавфнокест, ки агарчи мубаллиғони он бо баҳонаҳои дини воқеъӣ ва эътиқодҳои ҳақиқӣ аз номи дини мубини Ислом баромад