Худшиносӣ яке аз арзишҳои эҷодкардаи инсон мебошад. Зеро он дар ҳалли бунёдкорӣ инсонро ҳамсафар гардида, ба бузургдошти арзишҳои суннатӣ ҳидоят мекунад. Шинохтан пояи устувориест, ки
Тибқи “Барномаи мусоидат ба шуғли аҳолии дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2023-2027” оид ба кор таъмин намудани шахсони бекор ва корҷӯянда дар маркази Ҷамоати деҳоти
То он даме, ки инсон дар ҳаёт аст, кӯшиш мекунад ба некӣ зиндагӣ карда, аз бади дурӣ меҷўяд. Аммо ба мафҳумҳои “хуб” ва “бад” одамон
Дар ҷаҳони муосир дар қатори дигар зуҳуроти хавфнок, аз қабили терроризм, экстремизм ва гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир, инчунин масъалаи дигари мубрам ва доғи рӯз ин
Бесабаб нест, ки ифротгароӣ ва ифротишавӣ зуҳуроти хавфнокест, ки агарчи мубаллиғони он бо баҳонаҳои дини воқеъӣ ва эътиқодҳои ҳақиқӣ аз номи дини мубини Ислом баромад
23-юми феврали соли равон дар Хадамоти муҳоҷират бахшида ба 33- солагии таъсисёбии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон бо иштироки роҳбарият ва кормандон чорабинии тантанавӣ баргузор гардид.
Терроризм яке аз хатарҳои ҷиддитарини замони муосир ба ҳисоб меравад, ки на танҳо амният ва суботи кишварҳоро зери хатар мегузорад, балки ба ҷомеа, арзишҳои инсонӣ
