Ҷумҳурии Тоҷикистон дар давраи начандон дарози таърих тавонист исбот намуд, ки халқи тоҷик аз азал миллати тамаддунофар ва дорои шаҳрҳои аз ҷиҳати инфрасохтори муҳандисӣ пешрафта
Истиқлоли давлатӣ бузургтарин ва муқаддастарин неъмат барои ҳар як миллат аст. Имсол мардуми шарифи Тоҷикистон ва ҳамватанони бурунмарзии мо як санаи муҳими таърихиро ҷашн мегиранд
Кормандони масъули дастгоҳи марказии Хадамоти муҳоҷират дар “Фурудгоҳи байналмилалии шаҳри Душанбе” вохӯрӣ бо шаҳрвандон – муҳоҷирони меҳнатии бозгашта ва он шаҳрвандоне, ки барои муҳоҷирати меҳнатӣ
Кормандони масъули дастгоҳи марказии Хадамоти муҳоҷират ва Раёсати Хадамоти муҳоҷират дар шаҳри Душанбе дар “Фурудгоҳи байналмилалии шаҳри Душанбе” вохӯриҳоро бо шаҳрвандон – муҳоҷирони меҳнатии бозгашта
Дар ин 35 сол бо ҳама дастоварду пешрафтҳои давлати миллиамон, ки мо ба онҳо бо заҳмати содиқонаву софдилонаи мардуми шарифи кишвар ноил шудем, дар ҳақиқат
9 сентябр — Рӯзи Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳар як шаҳрванди кишвар яке аз муҳимтарин ва муқаддастарин санаҳои таърихӣ ба ҳисоб меравад. Ин сана
